Wyniki wyszukiwania

Góra Tindaya położona jest w północno-zachodniej części wyspy Fuerteventura, bardzo blisko La Oliva. Dawni mieszkańcy Fuerteventura uważali Tindaya za świętą górę, której przypisywano magiczne właściwości, tak jak zaświadcza o tym ponad 300 grawerów w kształcie stopy o wielkiej wartości architektonicznej, jakie na niej odkryto. Ta samotna góra licząca sobie 400 metrów wysokości i ociosana upływem czasu, wyróżnia się w tym jałowymi i płaskim krajobrazie typowym dla Fuerteventura.

Wyspa Gomera posiada liczne formacje pochodzenia wulkanicznego wyrzeźbione w sposób naturalny erozją. Ale mało jest tak emblematycznych jak masyw głazu Agando i jego czterech osobliwych towarzyszy:Las Lajas, zgnieciony i nachylony; La Zarcita, mały i powściągliwy; Carmona, wyzywający i zaostrzony; oraz Ojila, pękaty i okazały. Ten zespół ‘menhires’ otoczonych przez las wawrzynowy szczytów w centralnej części wyspy La Gomera wart jest włączenia go do któregoś z objazdów samochodowych po wyspie, ogłoszonej Rezerwatem Biosfery przez UNESCO.

Wyspy Kanaryjskie odegrały ogromną rolę w podróży Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata.

Jak ta sucha wyspa Lanzarote może produkować swoje wyśmienite słodkie białe wina? Odpowiedzią jest ‘geria’, stożkowaty otwór wykopany w naturalnych warstwach żużlu wulkanicznego na kilka metrów głębokiego, w środku którego sadzi się winorośl i na krawędzi którego ustawia się kamienie w kształcie półksiężyca jako zabezpieczenia przed wiatrem. Rząd za rzędem tych idealnych wyżłobień zabarwionych na zielono, w kolorze ochry i czarnym tworzą jedyny na świecie pejzaż, który przyczynił się do ogłoszenia Lanzarote Rezerwatem Biosfery przez UNESCO.

Spacerować po Teno to tak jakby chodzić po wyspie położonej wewnątrz innej wyspy. Ten masyw górski przekraczający 1.300 metrów wysokości zajmuje cały zachodni kraniec wyspy Teneryfa i jest prawie całkowicie otoczony przez morze. Tak naprawdę, w swoich początkach Teno był osobną wysepką, która później połączyła się z innymi tworząc dzisiejszą Teneryfę. Ta względna izolacja geograficzna spowodowała, że jego wąwozy i wąskie doliny zachowały bioróżnorodność, szczególną architekturę i zwyczaje, które trudno znaleźć w kurortach Teneryfy i turystyce masowej.

Park Przyrody Tamadaba to jeden z terenów najmniej przekształconych ręką ludzką na wyspie Gran Canaria. Jego 7500 hektarów rozciąga się od szczytu po wybrzeże na zachodnim krańcu tej wyspy, w obrębie obszaru ogłoszonego przez UNESCO Rezerwatem Biosfery. Odwiedzający może wybrać pomiędzy cudownymi naturalnymi lasami autochtonicznej sosny kanaryjskiej na szczytach, przyprawiającym o zawrót głowy wybrzeżem klifowym tutejszego prawie niedostępnego brzegu, a bogatą bioróżnorodnością wąwozów.

Ci, co nadal mają wątpliwości czy przyroda jest najlepszym artystą jaki istnie muszą odwiedzić ten krajobraz o kapryśnych kształtach ukrytych na najwyższych zboczach górskich na południu wyspy Teneryfy. Księżycowy Krajobraz ukształtowany jest z licznych stożkowych figur o wystylizowanym wyglądzie, które razem upodabniają się do modernistycznej katedry. Przez tysiące lat erozja je grawerowała na stoku z tysięcy nachylonych warstw drobnych popiołów wulkanicznych w beżowym kolorze. Wynik to zadziwiające widowisko, które wydaje się być wzięte z innej planety i stąd jego nazwa.

Park Przyrody Cumbre Vieja rozciąga się od centrum po południową część wyspy La Palma. W nim można podziwiać począwszy od prehistorycznych wylewów wulkanicznych po te najnowsze, istniejące od erupcji wulkanu Teneguía w 1971 roku. Niektóre z wulkanów Parku Przyrody Cumbre Vieja dają schronienie różnym chronionym gatunkom roślinnym i zwierzęcym. Las sosnowy jaki porasta większą część parku kontrastuje z ciemnym kolorem ziemi tworząc robiący wrażenie krajobraz.

Każdy, kto poszukuje miejsca na łonie natury dla spędzenia dnia odnajdzie w pobliżu zapory Las Niñas, we wnętrzu wyspy Gran Canaria, doskonałą enklawę. To sztuczne jezioro otoczone jest sosnami kanaryjskimi i posiada obszerny teren rekreacyjny: między innymi są tu stoły, paleniska, toalety i parking. Również do dyspozycji jest miejsce do rozbicia namiotu. Kilka szlaków przechodzi przez ten obszar i pozwalają one na podziwianie Zapory Las Niñas oraz jej okolicy w odmienny sposób.

Park Wiejski Frontera to rozległy obszar przyrodniczy, który łączy przyrodę z opcjami do uprawiania turystyki wiejskiej na najmłodszej z Wysp Kanaryjskich. El Hierro jest Rezerwatem Przyrody ustanowionym przez UNESCO o zaledwie 268 kilometrach kwadratowych, który stanowi najbardziej zachodnio-południowy teren Wysp Kanaryjskich oraz punkt, w którym kończył się świat znany przez europejskich kartografów wiele wieków temu. Południowa-wschodnia część tego terytorium stanowiąca wyśmienity kierunek dla turystyki wiejskiej to Park Wiejski Frontera, w którym człowiek i przyroda nadal pokojowo współistnieją.