Wyniki wyszukiwania

Na wyspach istnieje pewne miejsce, gdzie mogłaby dziać się jakaś legenda czy historia. Tym miejscem jest Los Silos. Ta mała miejscowość rolnicza, nieznana przez dużą część podróżników, otoczona jest plantacjami bananów i leży u stóp majestatycznego masywu Teno. Oblewają ją wody Oceanu Atlantyckiego. To miejsce wciąż zachowuje autentyczny charakter i jest jednym z tych miejsc, gdzie codzienna rzeczywistość miesza się z dawnymi i współczesnymi legendami i historiami. Miejscowość znana jest również z faktu, że co roku obchodzi się tutaj Międzynarodowy Festiwal Opowieści w Los Silos (hiszp. Festival Internacional del Cuento de Los Silos).

Dwie dobrze zachowane monolityczne skały po środku oceanu są dostępne jedynie z wody. Zarówno na Roque de Tierra (lub de Dentro), jak i na Roque de Fuera stale rozbijają się fale Oceanu Atlantyckiego. Obydwie formacje stanowią jeden z najbardziej charakterystycznych systemów na Wyspach Kanaryjskich, wyróżniający się ze względu na swoje znaczenie naukowe, geologiczne, geomorfologiczne i walory krajobrazowe. Kręgowce, które zamieszkują te skały, to różne gatunki endemiczne. W przypadku jaszczurki Gallotia galloti insulanagae jest to jedyne znane siedlisko tego gatunku. Jeśli chodzi o ptaki, na specjalną uwagę zasługują siedliska takich gatunków jak Bulweria bulwwerii, Oceanodroma castro i burzyk (Calonectris diomedea). Na szczycie Roque de Tierra rośnie spektakularny las dracen smoczych, o prawie setce okazów.

Los Ajaches leży w południowo-wschodniej części Lanzarote. Jest to formacja wulkaniczna z masywem po stronie zawietrznej i kamienistymi równinami po stronie nawietrznej. Jest to obszar o dużym znaczeniu archeologicznym. Znajdują się tu jaskinie, ryciny i inne ślady po dawnym życiu pasterskim, które wiedli dawni mieszkańcy wyspy. Leży w gminie Yaiza. Ten najstarszy na wyspie obszar wciąż ulega erozji, w wyniku której w ciągu ostatnich dziesięciu milionów lat powstały wąwozy przecinające to miejsce.

Pomnik przyrody Las Playas jest instytucją chroniącą jeden z najbardziej zaskakujących krajobrazów na wyspie El Hierro: ogromny obryw powstały w południowo-wschodnim wybrzeżu w wyniku serii potężnych osuwisk, które zawaliły część najmłodszej z Wysp Kanaryjskich. W wyniku tego powstał ogromny amfiteatr o długości 9 km i ponad 1000 m wysokości, tworzący sekretny, pełen spokoju zakątek. Położenie z dala od cywilizacji sprawia, że jest to idealne miejsce, aby spędzić spokojne wakacje.

"Na Rambla de Castro czeka na Ciebie 45 hektarów niezmierzonego piękna. Rośnie tutaj wieje gatunków zagrożonych wyginięciem takich jak palmy kanaryjskie, wilczomlecze i draceny smocze. Bytuje tu również zróżnicowana fauna, jak np. burzyk żółtodzioby (Calonectris diomedea). Jeśli spodobały Ci się walory przyrodnicze, nie przegap architektury, która znajduje się w tej okolicy. Odwiedź kapliczkę poświęconą Św. Piotrowi, która wznosi się wzgórzu, dominując krajobraz."

Rezerwat, utworzony w 1996 r., chroni obszar morski o największej bioróżnorodności na El Hierro. Znajdziemy tutaj liczne gatunki fauny i flory. Napotkamy tutaj również populację waleni, a wśród nich zyfiowate, jedne z najbardziej nieuchwytnych ssaków morskich.

Roques de Salmor leżą w północno-zachodniej części El Hierro, naprzeciw klifu Punta de Arelmo. To skały o niewielkiej wielkości, tj. 3,5 hektara, które zdobią krajobraz między Valverde i Fronterą i są domem dla wielu różnych gatunków roślin i owadów. W przeszłości te skały zamieszkiwał podgatunek gigantycznych jaszczurek o łacińskiej nazwie simonyi. Obecnie miejsce to zostało uznane za specjalny obszar ochrony ptaków.

Miejsce o specjalnym znaczeniu naukowym w Las Salinas de Fuencaliente to obszar chroniony mieszczący się w południowej części La Palmy, obok latarni morskiej Faro de Fuencaliente. Jest to jedno z najbardziej ikonicznych miejsc na wyspie z uwagi na malownicze widoki: zbiorniki, gdzie odparowuje się wodę, piramidy soli i kontrast kolorów. Błękit oceanu i nieba kontrastuje z bielą soli i czarną ziemią oceaniczną. Te solanki są jedynym tego typu zakładem, który wciąż działa na obszarze tej prowincji. Sól wytwarza się tutaj w sposób rzemieślniczy od 1967 r. Jest to przykład zakładu produkcyjnego przyjaznemu środowisku naturalnemu.

Obszar wyżynny i szczyt San Bartolomé de Tirajana mieści krajobrazy o bogatej rzeźbie terenu, strome wąwozy, takie jak Tirajana i Arguineguín, które stanowią wschodnią i zachodnią granicę gminy. Odwiedzającego zachwycą również wąwozy Fataga, Los Vicentes, La Data czy el Barranco de Chamoriscan. Rzeki przez nie płynące uchodzą w Maspalomas. Na starówce miejscowości, znanej pod nazwą Tunte, mieści się kościół San Bartolomé de Tirajana, poświęcony w 1922 r. Ten kościół na planie bazyliki dzieli się na trzy nawy. Znajduje się tutaj ołtarz główny „Retablo Mayor”, dzieło sztuki wykonane w 1922 r. przez mistrza Lino Feo Ramos. Centralną część ołtarza zajmuje wizerunek Św. Bartłomieja, nabyty w latach 1783–1787.

Ulice starówki w miejscowości San Miguel zostały niedawno uznane za dziedzictwo kulturowe. Odwiedzający mogą zwiedzić tutaj skromny, lecz wyjątkowy kompleks historyczno-artystyczny. Miejsca takie jak Kościół parafialny pod wezwaniem św. Michała Archanioła (zbudowany w 1796), Casa Museo El Capitán (rezydencja rodziny Alfonso pod koniec XIX wieku), Biblioteka miejska (pierwsza siedziba Urzędu Miasta), dom rodzinny Juana Bethencourta (lekarza, historyka, etnografa, nauczyciela i dziennikarza urodzonego w San Miguel w 1847), Casa Azul (obecna siedziba Urzędu Miasta) czy Casa Cuatro Esquinas (obecna siedziba Biura Informacji Turystycznej) stanowią obowiązkowe miejsca wizyt dla odwiedzających